Lang geleden leefden er in 1 van de vele pingu´n dorpen een kleine zeeluipaard.
Een zeeluipaard is eigenlijk de grootste vijand van de pingu´n maar deze was wel heel bijzonder.
Hij at het zelfde als de pingu´ns en hij sliep op de zelfde manier.
Hij leek net een echte pingu´n.
En weet je hoe dat kwam?
Ga eerst maar even lekker zitten dan zal ik beginnen.


ę afbeelding Arwin Kossen

Zit je lekker?... mooi zo.
Het begon zo:
Precies 23 jaar geleden werd de zeeluipaard gevonden door een pingu´n.
Het zeeluipaard was toen ongeveer 8 maanden.
De pingu´n die hem vond kon geen kinderen krijgen en daar was ze erg bedroeft over.
Ze nam het zeeluipaard dus mee naar haar huis en probeerde hem op te voeden.
Het was geen makkelijk werkje want zeeluipaarden eten pingu´ns.
Maar ze hielden van elkaar dat maakten het al veel makkelijker.
Iedereen uit het pingu´n dorp beweerden dat het nooit zou lukken
om hem het zelfde te laten gedragen als anderen pingu´ns.
Maar ze hadden het mis want binnen 1 maand was hij al bijna helemaal verandert.
Hij at al dezelfde dingen als alle pingu´ns, en het lopen had hij ook al bijna door.
Dat was wel een hele opluchting want nadat hij zijn oom bijna had opgegeten
was iedereen bang voor hem, maar nu gelukkig niet meer.
Elk jaar ging het steeds beter.
Toen na 22 jaar leek hij zo op een pingu´n dat hij ook gewoon pingu´n werd genoemd.
Nieuwelingen in het dorp waren eerst wel een beetje bang,
maar als iemand ze had verteld dat hij gewoon een pingu´n was,
maar dan in een andere huid en wat groter was het al weer goed.
De zeeluipaard was zo lief dat hij heel veel vriendjes had,
en dat bleef ook nog heel lang zo


Einde.

Dit verhaaltje is geschreven
door
Laurens (9 jaar)

 

Wil je ook mee doen met de schrijfwedstrijd ?
Klik dan hier !

Klik hier om naar de spelletjes te gaan